Verwaarlozing van de islâmitische opvoeding

(Bron : "20 fouten van ouders jegens hun kinderen", door drs M.Talib)

De jeugd is vandaag de dag lang niet altijd het toonbeeld van een goede moraal.Wat de hoop van de natie zou moeten zijn, stemt eerder vaak tot wanhoop.Veel jongeren geven zich over aan drugs, house-parties en zedeloosheid. Uit dronkenschap of verveling slaan ze zomaar mensen in elkaar of beginnen te vernielen. Het is extra schrijnend dat een heel groot deel van deze jeugd en de gevangenisbevolking afkomstig is uit islamitische gezinnen. Hoe komt dit en wat valt er aan te doen?

Het wezen van de mens

Allâh heeft in sûrat Ad-Dâriyat 51:56 het volgende geopenbaard:"We hebben de Jinn en de mens alleen geschapen om Mij te aanbidden." In bovenstaande âyah benadrukt Allâh dat elke mens, of hij nu gelovig of ongelovig is, alleen geschapen is ter aanbidding van Hem. Dit is de essentie van ons bestaan. Ons levensdoel is totale overgave en gehoorzaamheid aan Allâh en Zijn leer. Om dit te kunnen bereiken dienen we te weten Wie Allâh is. De menselijke vermogens alleen zijn echter niet genoeg om Hem te kennen. Allâh laat in Zijn Barmhartigheid de mensen dan ook niet aan hun lot over, zodat ze zelf hun mensbeeld moeten vormen en hun levensdoel moeten bepalen, maar heeft profeten gezonden om de mensen over Allâh, Zijn Eigenschappen en Zijn Wet te vertellen. Hierdoor weten we hoe we op de juiste wijze cibâdah (aanbidding) aan Allâh moeten verrichten. In sûrat An-Nahl 16:36 heeft Allâh hierover het volgende gezegd:“ En We hebben in elke gemeenschap een Boodschapper gezonden, (met de boodschap) ‘Aanbidt Allâh en blijft verre van Tâghût.”

Het belang van tarbiyah islâmîyah

In de gezinssfeer zijn de ouders verantwoordelijk voor de islamitische opvoeding van hun kinderen. Hun taak is de kinderen te leren Wie Allâh is en hoe en waarom ze alleen Hem moeten aanbidden, kort gezegd om hen te onderwijzen in tawhîd. Ze moeten hen leren wat de basisprincipes van het geloof in Allâh (îmân) en islâm zijn en hen de dagelijkse islamitische manieren (aklâq) bijbrengen. Als ouders mogen we deze plicht niet verzuimen, anders verwaarlozen we de islamitische opvoeding en het geloof van onze kinderen.Kinderen hebben een fundamenteel recht op een islamitische opvoeding. Een kind vertegenwoordigt bovendien de volgende generatie en de voorgaande generatie heeft daarom de plicht om de kinderen tawhîd (Eénheidsleer) bij te brengen. Hierover heeft Rasûlullâh tijdens de Hajjat ul-Wadâc het volgende gezegd:
Ibn cAbbâs (ra) zei: “Rasûlullâh s.a.w hield een kutbah op Yawm an-Nahr en zei: ‘Mensen, wat voor een dag is dit?’ Ze antwoordden: ‘Een heilige dag.’ Hij vroeg: ‘En wat voor een gebied is dit?’ Ze zeiden: ‘Een heilig gebied.’ Hij vroeg: ‘En wat voor een maand is dit?’ Ze antwoordden: ‘Een heilige maand.’ Hij zei: ‘En jullie bloed, jullie bezit en jullie eer zijn voor jullie evenzeer heilig als de heiligheid van deze dag, dit gebied en deze maand van jullie.’ Hij vertelde: Hij s.a.w herhaalde dit vervolgens meermaals en hief toen zijn hoofd op en zei: ‘O Allâh, heb ik de boodschap overgebracht? O Allâh, heb ik de boodschap overgebracht?’ Ibn cAbbâs zei: Bij Degene in Wiens Hand mijn ziel rust, dit was zijn erfenis aan zijn ummah: «Moge de getuige de boodschap overbrengen aan de afwezige, laat hen na mij niet weer ongelovig worden, elkaars kelen doorsnijdend » (Sahîh al-Bukârî)

Uit bovenstaande hadît blijkt, dat iedereen de plicht heeft om de leer van tawhîd te leren van degenen die er al kennis over hebben. Naast de verplichting om deze kennis te verwerven, heeft iedereen ook het recht om hierin opgevoed te worden en uitleg hierover te krijgen. Kinderen vormen hier geen uitzondering op. Dit betekent, dat ouders dit recht niet mogen negeren. Anders begaan ze een groot onrecht jegens hen. Ouders kunnen hun kinderen op twee manieren hun recht geven :
1. Op een directe manier, dwz dat ze zelf hun kennis aan hun kinderen overdragen, zowel theoretisch als praktisch. Een ouder kan zijn kind bijvoorbeeld voordoen hoe de salât of de wudû’ verricht wordt, maar kan er daarnaast ook uitleg over geven.
2. Op een indirecte wijze, dwz dat ze hun kinderen naar een moskee sturen, een betrouwbare geleerde (câlim) of naar een (islamitische) school, waar ze tawhîd en cibâdah kunnen leren.

Conclusie

Het probleem van slechte moraliteit van komt dus voort uit nonchalance van de ouders die de religieuze en morele opvoeding van hun kinderen niet als prioriteit stellen. Als de ouders de behoefte van hun kinderen om tawhîd te leren niet serieus nemen, dan is dit een groot onrecht. De enige manier om dit te voorkomen is, dat we onze kinderen direct vanaf de geboorte de islâm bijbrengen.Waarom anders zeggen we direct na de geboorte de adân en iqâmah in de oren van de baby? En als we moeten erkennen dat we onze plicht tot op heden niet of gebrekkig hebben uitgevoerd, laat ons dan onze verantwoordelijkheid onder ogen zien en onze manier van opvoeden direct verbeteren. Want Allâh zei in sûrat At-Tahrîm 66:6:“O jullie die geloven, beschermt julliezelf en jullie families tegen het Vuur, waarvan de brandstof mensen en stenen zijn…”